Dat eenzaam gevoel
De zonnestralen komen je verwarmen.
De lente komt eraan.
De wereld wil je omarmen.
Laten weten...dat de schoonheid er voor jou wil staan.
Maar wat is schoonheid als je ze niet zien kan.
Als het lijkt of er overal donkere wolken over zijn ,
hoe maak je er dan iets moois van,
wanneer je alleen maar voeldt die innerlijke pijn.
Buiten gaan zitten , misschien in een tuin , waar je het gras kan horen groeien ,
waar je de diertjes hun intreden hoort en ziet doen..dat is toch een fijn gevoel.
Een plekje waar je tot je eigen ik kan komen, en niemand je kan storen..
Jij..ja jij...jij weet heel zekers wat ik bedoel.
Ook dat masker van steeds sterk te zijn, laat dit gaan, ..die hoeft niet.
Jij mag toch voelen wat je voeldt..of het nu een lach of een traan is ,
ook al is er geen mens op aarde die het aan je ziet.
Maar je emoties wegstoppen, dat is pas mis.
De eenzaamheid van het innerlijke verdriet, zo'n mooie titel eigenlijk maar met zoveel pijn, die er eigenlijk helemaal niet hoeft te zijn.
En deze zou er ook niet zijn, als je mensen in je omgeving je zouden begrijpen en verstaan.
Als je niet steeds de glimlach hoeft te geven ,
terwijl deze te moeilijk is momenteel in je leven.
Dat moet dan toch voor je medemens zijn te verstaan !
Oke, we hoeven niet steeds met het hoofd in het zand te lopen.
We hoeven niet altijd te leven in die donkere wereld waar niemand je pijn kan geven.
Maar...men kan ook die eenzaamheid niet doen wegkopen.
Want dan .....dan blijf je zitten in enge dromen.
Besef ook dat er aan gene zijde veel hulp komt van dierbare die je in je leven hebt gekendt.
Weet en onthou dat zij er voor je willen wezen.
Je hoeft voor hun aanwezigheid niet te vrezen ,
want je wordt enkel positief door hen verwendt.
Dus stap die buitenwereld in,
kijk naar wat er om je heen gebeurdt,
ook al heb je niet altijd die zin,
maar misschien dat het je innerlijke pijn opbeurdt.
Kijk naar de lucht,
die blauwe hemelse mooie schoonheid gans over en rondom je heen.
Ja..en sla maar die zucht ,
want besef..je bent nooit alleen.
En..voel je je toch nog eenzaam ,
weet je niet goed waarheen,
met je eigen bestaan,
blijf onthouden,
hoeveel tranen je ook eerst moet laten gaan om je lessen in dit leven te leren.....
nooit zal je alleen staan,
al is eenzaamheid soms een enge brok om te verteren.
Mamouchkatje ©
